Artikel

Bouncyknight: “Blijf jezelf altijd pushen om te leren”

21 juni 2020, 15:11

Jordy “Bouncyknight” de Bakker besloot in 2018 om competitive Hearthstone een kans te geven. Nu, twee jaar na dato, gaan wij met hem in gesprek om erachter te komen hoe zijn reis er tot nu toe uitziet.

Hoe ben je aan Hearthstone begonnen?
Ik heb een tijdje World of Warcraft gespeeld, en speelde vroeger veel kaartspellen zoals Yu-Gi-Oh! en Pokémon. Toen ik hoorde dat er een World of Warcraft kaartspel, Hearthstone, uitkwam besloot ik het te proberen. In het begin heb ik heel even gespeeld, maar had ik weinig tijd door school waardoor ik er gauw weer mee stopte. Tot 2016, toen ik weer meer tijd had om te gamen.

Ik begon erg casual, tot ik opeens rank 5 haalde. Toen was er in januari 2018 een toernooi in de esports game arena, waarbij ik dacht “laat ik eens kijken hoe zo’n toernooi gaat, misschien is competitive Hearthstone wel iets voor mij”. Dit vond ik best leuk, en zo ben ik aan competitive Hearthstone begonnen.

Hoe heeft jouw reis in de Hearthstone esports scene er tot nu toe uitgezien?
Er was een tryout voor een academic team bij Luminous Gaming, waar ik toen bij ben gekomen. Hier heb ik heel veel geleerd, ik ben hier veel gegroeid. Ik maakte veel fouten: ik speelde mijn beurten op een veel te hoog tempo, hier moest ik echt aan werken. Ik merkte dat als ik rustiger speelde dat het steeds beter ging.

Met Luminous Gaming ging ik naar mijn allereerste lan: VirtuLAN in België. Dit ging niet heel goed qua resultaten. De spanning was heel hoog, dit was heel anders dan gewoon thuis op je computer spelen. Ik heb toen wel heel veel geleerd van spelers die beter zijn dan ik.

Toen Luminous stopte ben ik naar Toxic Falcons gegaan, samen met Martinino [een Nederlandse Hearthstone speler, red.]. Ik heb steeds meer toernooitjes gedaan, en het gaat steeds beter. Toen Toxic Falcons begin 2020 opging in Aethra, die zich vooral focussen op League of Legends, ben ik naar Glorious Gaming gegaan. Met Glorious Gaming heb ik de prestatie behaald waar ik het meest trots op ben: 3e worden bij de Frag O’Matic LAN.

Wat zijn je plannen voor de nabije toekomst?
Ik wil een goed resultaat neerzetten in de Dutch Nationals. Daar wil ik op de korte termijn echt voor gaan. Op de langere termijn wil ik kwalificeren voor een Masters Tour, maar dat is een grind die best wel je mindset kan verpesten. Als je vijf matches achter elkaar wint ben je nog niet eens in de buurt van een top 8.

Wat is je ultieme droom in Hearthstone esports?
Meedoen aan Hearthstone Grandmasters. Dit is misschien niet heel realistisch, maar het is wel mijn droom. Als ik mezelf in het lijstje zou kunnen zetten met Thijs en Hunterace die echt op topniveau spelen, dat zou voor mij de droom zijn.

Wat voor advies heb je voor spelers die ook in de esports scene willen starten?
Ik zou het advies geven: Het is een mooi streven, ga ervoor, maar een toernooi is heel anders dan ladder. Blijf het proberen, en ga niet bij de pakken zitten als je de eerste drie, vier toernooien geen resultaat haalt. Kijk de games terug, luister naar de casters en naar betere spelers. Het is niet erg als je niet de beste bent, er is altijd ruimte voor verbetering. En kijk veel streams, zo zie je hoe de spelers die het beter kunnen spelen. Blijf jezelf altijd pushen om te leren, wees leergierig.

Wat vind je van de huidige staat van het spel?
Ik heb een tijdje gehad dat ik echt dacht “waar zijn jullie mee bezig?”, ten tijde van Jade Druid en Raza Priest. Hoe leuk ik het ook vond als control speler, het was geen gezonde staat van het spel. De nerfs duurden ook veel te lang, drie maanden hetzelfde meta is niet verfrissend genoeg.

Nu vind ik dat het spel echt in een goede staat is, met veel tijdelijke events en meer balance patches waar ook buffs bij horen. Mensen houden erg van klagen, ik ook, maar dat hoort gewoon bij kaartspellen. Ze doen echt hun best, zelfs al slaan ze soms de plank mis. Demon Hunter hebben ze nu bijvoorbeeld al drie keer generfd. Zelfs al is het nog steeds belachelijk hoe sterk dat deck is vind ik het goed hoe ze niet bang zijn om snel in te grijpen.

En van de esports scene?
De qualifiers zijn te grindy. Je moet zeven keer achter elkaar winnen voor een top 8, of tien keer om een qualifier te winnen. Je moet vijf keer top 8 halen om te kwalificeren, maar dit is met 1024 spelers echt te veel. Ik hoop dat er meer toernooien van derde partijen komen waarmee je je kan kwalificeren voor een Masters Tour. Alleen de open cups zijn echt vervelend.

Ik zou ook graag meer Swiss toernooien willen zien. Hier ben ik echt een fan van, want met één loss lig je er niet gelijk uit. Veel spelers houden hier niet van omdat ze heel lang kunnen duren, maar als je zowel Swiss als single elimination toernooien hebt is er voor iedereen wat. Kwalificeren voor een Masters Tour moet wel moeilijk zijn. Ook vind ik dat ze meer kunnen doen met ladder: het kost veel skill om het hier goed in te doen, en meer dan alleen de top 16 moeten kunnen kwalificeren.

Ik vond het oude seizoen met elk seizoen play-offs, challenger cups en legend points veel beter. Dit was veel meer rewarding voor de spelers. Het liefst zou ik een mix zien tussen dit systeem en het huidige systeem, en meer derde partijen. Niet iedereen moet dit kunnen aanvragen, maar het moet wel toegankelijk zijn voor gevestigde organisaties.

Schrijf je nu in voor de Esports Club nieuwsbrief en krijg elke vrijdag om 16:00 de hoogtepunten van afgelopen week. Blijf altijd op de hoogte van het laatste esports nieuws en volg ons ook op Twitter en Instagram.

Deel: